Yargıtay 2. Ceza Dairesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan temyiz istemini usulden reddederken, hırsızlık suçlamasıyla ilgili kararları esas incelemesi sonucunda hukuka uygun bularak onamıştır.
Özet: Mevcut hukuki incelemede, bir sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen ve kanunen temyiz edilemez nitelikte olan hükme yönelik istem reddedilirken, diğer sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz başvuruları, sanık müdafiilerinin delil yetersizliği, suç kastı eksikliği, tekerrür ve iyi hal indirimi uygulamalarındaki hatalar ile suçun nitelendirilmesine dair itirazlarına rağmen, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık görülmeyerek, mahkûmiyet hükümleri onanmıştır.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : ████████ E., █████████ K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaI- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; sanık ile diğer sanık ...'in kolluk aşamasından itibaren alınan beyanlarında sanığın suça müdahil olmadığı ve yalnızca diğer sanık ile yanındaki kimliği tespit edilemeyen bir şahsı olay yerine bırakarak ayrıldığını beyan ettiklerine, sanığın olay günü araçtan dahi inmediğine, olay günü atılı hırsızlık eylemi gerçekleşmiş olsa dahi sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut, şüpheden uzak ve kesin nitelikte delil elde edilemediğine, sanığın savunmasının aksinin ispatlanamadığına, mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesine ilişkin, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair somut delil olmadığına, tanık beyanı bulunmadığına, sanığın suçsuzluğunun tanığın ve diğer sanık ...'ın beyanlarıyla sabit olduğuna, sanığın sabıkasına bakılarak aleyhe değerlendirme yapıldığına, olay anına ilişkin görüntülerde yer alan kişinin sanık olduğu hususun şüpheli olduğuna, kamera kayıtlarında sanığın çuvalları çaldığına daire herhangi bir görüntü kaydı bulunmadığına, tanığın dükkânında bulunan çuvalların katılanın çalındığını iddia ettiği çuvallar olmadığına, tanığın dükkânında olan malların katılana ait olduğu ve söz konusu çuvalları sanığın çaldığı hususunun tamamen şüphede kaldığına, sanık hakkında tekerrürün hatalı uygulandığına, sanığa fazla ceza verildiğine, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun unsurları olması sebebiyle ayrı ayrı ceza tayini gerçekleştirilemeyeceğine, sanık hakkında iyi hal indirimi uygulanmadığına ve bu hususun gerekçede tartışılmadığına, sanık hakkında verilen hükmün kaldırılarak beraatine karar verilmesi gerektiğine, hükmün sanık lehine bozulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdaflerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.