2. ceza dairesi, hırsızlık suçundan temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının, gerekçesiz başvuru ve hukuka uygunluk nedeniyle onanmasına karar verdi.

2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının, gerekçesiz başvuru ve hukuka uygunluk nedeniyle onanmasına karar verdi.

Özet: Bu hukuki evrak, hırsızlık suçundan verilen karara karşı yapılan iki ayrı temyiz başvurusunu incelemiştir; sanığın kendi temyiz dilekçesinde hukuki gerekçe gösterilmediği için bu talebi reddedilirken, sanık müdafiinin eksik inceleme, Türk Ceza Kanununun 145. maddesinin uygulanmaması ve zararın giderildiği gibi spesifik gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusu değerlendirilmiş, ancak hırsızlık hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığı ve bölge adliye mahkemesinin kararının hukuka uygun olduğu tespit edilerek temyiz istemi esastan reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., ████████ K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.03.2023 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; "eksik incelemeyle karar verildiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, soruşturma aşamasında suça konu kablonun sahibine teslim edildiğine ve zararının giderildiğine, hiçbir şekilde indirim ve lehe hükümler uygulanmadan sanık hakkında ceza tayin edildiğine, sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.