Danıştay 8. Daire, Maden Kanunu ihlali sebebiyle verilen idari para cezasının temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle Bölge İdare Mahkemesi kararını kesin kabul ederek temyiz başvurusunu incelemeden reddetti.
Özet: Bir madencilik şirketine, maden ruhsatlı alanda mülkiyet izni olmaksızın faaliyet gösterdiği gerekçesiyle verilen idari para cezasının iptali istemiyle açılan davada, Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın temyizen incelenmesi talebi, idari para cezası miktarının İdari Yargılama Usulü Kanununda belirlenen temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle Bölge İdare Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu ve bu nedenle temyize kapalı bulunduğu gerekçesiyle incelenmeksizin reddedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : ████████Karar No : █████████TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... Madencilik İnş. ve Tur. Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından, Burdur ili, Kemer ilçesinde, ... sayılı IV. grup maden işletme ruhsatlı davacı şirket tarafından, faaliyet gösteriği ... sayılı parsele ilişkin olarak tüm hissedarlardan mülkiyet izni almadan üretim faaliyetinde bulunduğundan bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7'nci maddesinin 13'üncü ve 21'inci fıkraları uyarınca 57.097,00-TL idari para cezası verilmesine yönelik Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ ve █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, █████/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.