Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık davasında, bir sanık beraatinin onanması ve diğer sanık mahkumiyetinde tekerrür esasının Yargıtay tarafından düzeltilerek onanması.
Özet: Yargıtay, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık davasında, bir sanık hakkında verilen beraat kararını onarken, diğer sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü genel olarak onaylamış ancak tekerrür uygulamasına ilişkin bir hata tespit ederek, sanığın daha ağır olan 23 yıllık önceki hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiği yönünde düzeltme yaparak hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılıkHÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyetYapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesine göre 1 hafta olduğu, ancak kararda temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle katılan vekilinin yanıltıldığı anlaşıldığından, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan vekilinin temyizinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüyle sınırlı olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:1.Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yönündenYapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, 2.Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yönündenYapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-███████ sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerekeceğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin ████████ Esas ve ███████ Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 23 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin████████ Esas ve ███████ Karar sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün esas alınması, Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2/6. paragrafının çıkartılarak "Sanığın Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin ████████ Esas ve ███████ Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 23 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nin 58/6-7-8. maddesi uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,31.03.2026 tarihinde karar verildi.