Hırsızlık suçundan yargılanan sanıkların etkin pişmanlık ve ceza miktarı itirazları Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından reddedilerek hükümler onandı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum edilen sanıklar ve müdafiileri, verilen cezaların yüksekliğini, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasını, savunmalarının yeterince dikkate alınmamasını ve delil değerlendirme hatalarını ileri sürerek hükümlere itiraz etse de, ilk derece mahkemesi kararlarını hukuka uygun bulan ve istinaf başvurularını esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesinin kararları Yargıtay tarafından hukuka uygun bulunmuş, sanıkların ve müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek mahkumiyet hükümleri oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin "dosya kapsamında kesin olmayan deliller, beyanlar ve hayatın olağan akışına aykırı bir durum olduğu değerlendirildiğinde, sanığın aşamalarda değişmeyen savunması karşısında ve alt sınırdan uzaklaşılarak, indirim uygulanmaksızın verilen cezanın vicdani kanıya, hukuka ve yasalara aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiğine", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanık ...'ın, soruşturma aşaması da dahil olmak üzere yapılan yargılamada gerçekleşen olayı samimiyetle anlattığına, olay sebebi ile büyük bir pişmanlık yaşadığına, motosikletin yerini de kolluk kuvvetlerine bizzat kendisinin gösterdiğine, mahkemece yapılan yargılama da 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi uygulanmamışsa da bizzat pişmanlık göstererek motosikletin yerini gösterdiğine, motosikletin katılana aynen iadesinin sağlandığına, her ne kadar motosikletin hasar almış olduğu iddia edilmişse de iddia edilen hasarın yargılamaya konu olayda gerçekleşip geçekleşmediğinin şüpheli olduğuna, sanığa cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verildiğine, sanığa üst sınırdan ceza verilmesinin ceza hukuku ile bağdaşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına", sanık ...'un temyiz isteminin "duruşmada olayın aydınlatılmasına, malın sahibine iade edilmesine yardımcı olmasına ve pişmanlığını dile getirmesine rağmen, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, en üst sınırdan cezalandırıldığına, kararın bozularak lehine olan hükümlerin uygulanmasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.