Hırsızlık suçunda ikinci kez tekerrürde koşullu salıverilme hükümlerinin yanlış uygulanması hatası Yargıtayca düzeltilerek hükmün onanması.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunu, yasal düzenlemeler uyarınca temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle reddetmiştir. Hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde ise, sanık müdafiinin diğer itirazlarını yerinde görmezken, 7550 sayılı Kanun ile değişen 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi gereği ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmayacağına dair hatalı ibareyi tespit etmiştir. Bu hatayı doğrudan düzelterek, hükmün koşullu salıverilme ile ilgili kısmını çıkartmak suretiyle, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmü diğer yönlerden onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemedeİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Suçun unsurlarının oluşmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının ve teşdit uygulamasının hukuka aykırı olduğuna, ikinci kez tekerrür şartlarının oluşmadığına, olay yerinde keşif yapılmadığına, inşaat halindeki yerin bina vasfında olmadığına, müştekinin zararlarının giderildiğine ve kararın bozulması gerektiğine " ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak:04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilemeyeceğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından, "sanığın 2. kez mükerrir olması nedeniyle 5275 sayılı yasanın 108/3 maddesi gereğince hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" ilişkin kısım çıkartılmak suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.