Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından hırsızlık suçundan verilen mahkumiyetin, delil yetersizliği itirazları reddedilerek onanması kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı sanık müdafiince, yetersiz delil, ceza miktarı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, TCK 50. madde ve lehe hükümlerin uygulanması ile şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlali gibi gerekçelerle yapılan temyiz başvurusunda, istinaf incelemesinde hukuka aykırılık ve hırsızlık hükmünde isabetsizlik bulunmadığı tespit edilerek, ileri sürülen temyiz nedenlerinin yerinde görülmemesi üzerine, temyiz isteminin esastan reddi ile istinaf kararının onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.