Yargıtay 12. Ceza Dairesi, taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararının TCK 53/1 maddesiyle verilen hak yoksunluğu hükmünü bozup düzelterek onadı.
Özet: Yargıtay, yerleşim yeri içerisinde seyir halindeyken motosiklete çarparak bir kişinin ölümüne neden olan sanığın taksirle öldürme suçundan aldığı mahkûmiyet kararını, sanığın kusuruna, takdiri indirime ve lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik temyiz itirazlarını reddederek onamış, ancak taksirli suçlarda uygulanamayacak olan 5237 sayılı TCKnın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının hükümden çıkarılması suretiyle kararı düzelterek kesinleştirmiştir.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ███████ K.SUÇ : Taksirle öldürmeHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : BozmaSanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 63/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve 3 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin, katılan sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyizi ile Dairemizin bozma kararı üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 53/1, 63/1, 51, 51/3-7-8, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 yıl denetim süresi belirlenmesine, hak yoksunluklarına, mahsuba ve 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur tayinine, takdiri indirim uygulanmamasına, lehe hükümlerin uygulanmamasının yeterli şekilde gerekçelendirilmemesine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.III. OLAY VE OLGULARYerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri içi, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, iki yönlü, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, önünde yolun sağ tarafında seyir halindeyken U dönüşü yapmak için sola doğru manevra yapan katılan sanığın idaresindeki motosiklete çarpması neticesinde katılan sanığın yaralandığı, motosikletin arkasında bulunan yolcunun öldüğü trafik kazasında, idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken kendisiyle aynı istikamette seyretmekte olan motosikleti uyarmak amaçlı gerekli ikazda bulunmaması ve sola kontrolsüz biçimde doğrultu değiştiren motosiklete çarpmamak için etkin tedbir almaması sebebiyle tali kusurlu bulunan sanığın taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. III. GEREKÇE VE KARARMahkeme kararında, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli gösterilerek, sanığın hükümde açıklanan şekilde cezalandırılacağına ilişkin kanaatin oluştuğunun belirtildiği anlaşıldığından, Tebliğname'de bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinde yer alan "İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir." hükmü karşısında sanık lehine hapis cezasının ertelenmesi koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 51. maddesinin uygulanması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün dördüncü paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle, hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.