2. hukuk dairesi, bölge adliye mahkemesinin temyiz dilekçesini kesinlik sebebiyle hatalı reddeden ek kararı ile ziynet alacağı davasındaki aynen iade/bedel talebini yanlış yorumlayan esas hükmünü bozdu.

2. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesini kesinlik sebebiyle hatalı reddeden ek kararı ile ziynet alacağı davasındaki aynen iade/bedel talebini yanlış yorumlayan esas hükmünü bozdu.

Özet: Ziynet alacağı davasında, ilk derece mahkemesinin kabul kararının ardından bölge adliye mahkemesince davacı kadının istinafı kabul edilerek ziynetlerin aynen iadesine karar verilmesi ve davalı erkeğin temyiz dilekçesinin kesinlik gerekçesiyle reddedilmesi üzerine, yüksek mahkeme davalı tarafın temyizinin miktar yönünden kesinlik sınırı altında kalmadığını, ayrıca davacı talebinin aynen iade mümkün olmazsa bedelinin iadesi olduğu halde sadece aynen iadeye hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, bölge adliye mahkemesinin ek kararını ortadan kaldırmış ve esas hakkındaki kararını davalı lehine bozmuştur.

2. Hukuk Dairesi ████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : ███████ E., ████████ K.

DAVA TÜRÜ: Kişisel Eşyanın İadesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Samsun 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vekili tarafından ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalı vekilinin 14.04.2025 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davalı vekılının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 14.04.2025 tarihli ek karar ile davalı yönünden verilen kararın kesin nitelikte olması sebebiyle temyiz dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 366 ncı madde yollamasıyla 346 ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktar dikkate alındığında, kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesine aykırı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda temyiz dilekçesinin kesinlik sebebiyle reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla;14.04.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2. Davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kadın dava dilekçesinde davaya konu ziynetlerin aynen mümkün olmazsa bedelinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince ziynetlerin aynen iadesine karar verilmiştir. Davacı kadının dava dilekçesindeki asıl talebinin ziynet eşyalarının aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin iadesine yönelik olduğu dikkate alınarak bu yönde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.04.2025 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek yararına BOZULMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.