yargıtay 2. ceza dairesi; hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara ilişkin temyiz başvurularını reddederek hükümlerin onanmasına karar verdi.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi; hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara ilişkin temyiz başvurularını reddederek hükümlerin onanmasına karar verdi.

Özet: Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen ek karara yönelik temyiz başvurusu, yasal temyiz edilemezlik koşulları uyarınca reddedilerek karar onanmış; hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları ise, sanık ve müdafiilerince ileri sürülen hukuki ve usuli gerekçelerin yerinde görülmemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının usul ve yasaya uygun bulunması nedeniyle esastan reddedilerek hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

I. Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen Ek Kararın Temyiz İncelemesi Neticesinde

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.02.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Kararların Temyiz İncelemesi Neticesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyizinin, suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına, sanığın pişman olduğuna, cezanın üst sınırdan verilmesini gerektirir bir delil olmadığına, cezada orantılılık ilkesinin göz önünde bulundurulmadığına, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ... ve müdafiinin temyizlerinin, cezanın üst sınırdan verilmesinin ve nitelikli hırsızlık hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, uzlaştırma usulünün uygulanmamasının usuli eksiklik içerdiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafileri ve sanık ...'nun yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.