Yargıtayın haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan tazminat davasında hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz bulunmasına ilişkin kararı.
Özet: Haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan tazminat davasında, yerel mahkemenin 151 günlük gözaltı ve tutukluluk sonrası beraat eden davacıya hükmettiği maddi ve manevi tazminat miktarını her iki tarafın temyiz etmesi üzerine, temyiz kesinlik sınırı aşıldığı için esastan inceleme yapan yüksek mahkeme, davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerini reddederken, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, suçun niteliği, tutukluluk süresi gibi hususlar dikkate alındığında hak ve nesafet ilkelerine aykırı şekilde az olduğuna hükmetmiştir.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle TazminatKARAR : Davanın kısmen kabulüTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma- RetDavacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;Temyize konu İlk Derece Mahkemesince verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile HMK'nın ek 1. maddesinde temyiz kesinlik sınırlarına ilişkin yapılan değişiklik kapsamında, hükmün 08.07.2025 tarihli olması sebebiyle dava tarihindeki temyiz sınırı gözetilerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 341/2. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇMahkemece; davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 900.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 10.800,71 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş,Dairemizce davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 9.969,77 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİDavacı vekilin temyiz sebepleri; hükmedilen manevi tazminatın az olduğuna ve davacının zararını gidermediğine, talep edilen manevi tazminatın tamamına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine ilişkindir.Davalı vekilin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davacının kusurunun göz önünde bulundurulmadığına, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın fazla olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, vekelat ücretinin hatalı olduğuna, davanın reddine karar verilmesine ilişkindir.III. DAVANIN KONUSUYerel Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin ███████ Esas - ████████ Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 19.04.2019-17.09.2019 tarihleri arasında 151 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 01.07.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Temyize konu İlk Derece Mahkemesince verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile HMK'nın ek 1. maddesinde temyiz kesinlik sınırlarına ilişkin yapılan değişiklik kapsamında, hükmün 08.07.2025 tarihli olması sebebiyle dava tarihindeki sınırın 8.000,00 TL olduğu, haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat talepli davaya ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davalı aleyhine hükmedilen toplam tazminat miktarının 44.969,77 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olmadığı anlaşıldığından, Tebliğnamedeki kesinlik nedeniyle ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.Bozmaya ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4 maddesi uyarınca Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.