Koruma tedbirleri nedeniyle açılan tazminat davasında, hükmedilen miktarın temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddi.
Özet: Koruma tedbirleri nedeniyle açılan tazminat davasında, ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı üzerine davalı vekili tarafından yapılan temyiz başvurusu, hükmün verildiği tarih itibarıyla yürürlüğe giren kanun değişikliği uyarınca belirlenen yasal temyiz kesinlik sınırının (78.630,00 TL) altında kalan (13.133,81 TL) hükmedilen tazminat miktarı nedeniyle, hükmün davalı açısından kesin olduğu gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminatHÜKÜM : Davanın kısmen kabulüTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : RetDavacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Mahkemece kurulan hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yer alan; ''12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. (2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.” maddesi ile HMK'nın ek 1. maddesinde temyiz kesinlik sınırlarına ilişkin yapılan değişiklik kapsamında, hükmün 14.10.2025 tarihli olması sebebiyle dava tarihindeki temyiz kesinlik sınırının 78.630,00 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 13.133,81 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.04.2026 tarihinde karar verildi.