yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık suçunda etkin pişmanlık hükümleri uygulanmadığı gerekçesiyle hükmü bozarken, diğer suçlara dair temyiz taleplerini kanuni sınırlamalardan dolayı reddetti.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda etkin pişmanlık hükümleri uygulanmadığı gerekçesiyle hükmü bozarken, diğer suçlara dair temyiz taleplerini kanuni sınırlamalardan dolayı reddetti.

Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler, temyiz edilemez nitelikte olduğundan reddedilmiş; ancak hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde, mağdurun zararının diğer sanık tarafından tamamen giderildiği ve sanığın etkin pişmanlığa engel bir duruş sergilemediği gözetilerek, TCKnın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği göz ardı edildiği için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Sanık hakkında hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde ise

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.”şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin ''sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık lehine olan hükümlerin üst sınırdan uygulanmasına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre; şikâyetçinin beyanına göre suça konu eşyaların değeri olan 20.000 TL tutarın temyiz dışı diğer sanık ... tarafından banka aracılığıyla katılanın hesabına yatırıldığı, şikâyetçi tarafından da dosyaya sunulan dilekçeye istinaden zararın giderildiği anlaşılmakla; soruşturma aşamasında bildirilen zararın tamamının giderildiği ve sanık ...’ın da etkin pişmanlığa açıkça karşı duruş sergilemediği gözetilerek, sanık hakkında da hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Terkirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.