Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan mahkum edilen sanıkların Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı yaptığı temyiz başvurularını reddederek hükmü onamıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkumiyet kararlarına karşı yapılan istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine sanıklar ve müdafilerinin, eylemin yasal unsurlarının oluşmadığı, somut delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiği ve hukuki değerlendirmede hata yapıldığı iddialarıyla gerçekleştirdikleri temyiz başvuruları incelenmiş olup, yapılan değerlendirme sonucunda ilk derece ve bölge adliye mahkemesince verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatine varılarak, temyiz nedenlerinin reddi ile hükümlerin hukuka uygun şekilde onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'un temyiz isteminin "kapıda zorlama olmadığına, kuvvetli suç şüphesinin mevcut olmadığına, adli tıp raporları ile sabit olduğu üzere sağ elini kullanma olasılığının olmadığına"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "müvekkilinin atılı suçu işlediğine dair dosyada somut bir delilin mevcut olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine ve TCK'nın 142/2-h maddesinin yasal unsurları oluşmadığına, TCK'nın 141/1.maddesinin gözönünde bulundurulması gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "TCK'nın 142/2-h maddesinin yasal unsurları oluşmadığından sanık hakkında basit hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'un yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.