Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda istinaf mahkemesinin yeni hüküm tesis kararını, delil yetersizliği iddialarını reddederek hukuka uygun bulup onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesi kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak yeni bir hüküm tesis edilmesi üzerine, sanık ve müdafiinin suçu işlemediği, lehindeki delillerin dikkate alınmadığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığı gibi gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtay tarafından değerlendirilmiş; yapılan inceleme sonucunda bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık tespit edilmeyerek, sanık ve müdafiinin temyiz nedenlerinin reddi ile bu hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "atılı suçu işlemediği hâlde zararı giderdiğine, HTS kaydı ve bilirkişi raporunun lehine olduğuna, bu suçla ilgili hiçbir delilin mevcut olmadığına" ; sanık müdafiinin temyiz isteminin, "atılı suçun müvekkili tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, takdiri indirim maddesinin uygulanması gereektiğine, kararın gerekçesiz olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.