Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarının temyiz taleplerinin reddi ve hükümlerin onanması.
Özet: Bu hukuki evrakta, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebi, ilgili kanun maddesi uyarınca temyiz edilemez nitelikte olduğu için reddedilmiş; hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin ise sanık müdafiinin müvekkilinin hırsızlık kastının olmadığı, olay yerinde bulunma amacı, çalınan malzemelerin durumu, kamera kayıtlarının yetersizliği, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşması ve iyi hal indirimi uygulanmaması gibi gerekçelerle yaptığı itirazlar incelenmiş, ancak yapılan değerlendirme sonucunda hükümde herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararı oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesindeHüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "müvekkilinin telefonunu şarj etmek için söz konusu iş yerine girdiğine, müştekinin söz konusu malzemeleri en son 3-4 gün önce kontrol ettiğine ve müvekkilinin olay yerine gitmesinden 3-4 gün öncesinde de malzemelerin çalınmış olmasının kuvvetle muhtemel olduğuna, müvekkilinin kablo vs. çaldığına ilişkin herhangi bir kamera kaydının olmadığına, hırsızlık kastı olsaydı kameraların bulunduğu alana girmeyeceğine, yüzünü saklayarak hareket edeceğine, hırsızlık kastının olmadığının açık olduğuna, müvekkilinin tek başına bu kadar malzemeyi hırsızlamasının mümkün olmadığına, kararı kabul etmemekle birlikte temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, TCK 62'nin uygulanmamasının kabulünün mümkün olmadığına, müvekkilinin sabıkalı bir kişiliğinin olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.