yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık mahkumiyetini temyiz incelerken, sirayet müessesesi gereği bir başvuruyu reddederken, diğer başvuruda lehe kanun ve zamanaşımı değerlendirmesiyle hükmü onamıştır.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık mahkumiyetini temyiz incelerken, sirayet müessesesi gereği bir başvuruyu reddederken, diğer başvuruda lehe kanun ve zamanaşımı değerlendirmesiyle hükmü onamıştır.

Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde, hükümlülerden birinin önceki bozmanın sirayeti nedeniyle temyiz hakkı bulunmadığından istemi reddedilmiş; diğer hükümlü hakkındaki mahkûmiyet hükmünün temyizinde ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "düşme" görüşü, 5252 sayılı Kanunun 9/4. maddesindeki kesinleşmiş davalarda sonradan yürürlüğe giren lehe kanun uygulamasında dava zamanaşımının uygulanmayacağına dair düzenleme karşısında kabul edilmeyerek, bozma üzerine kurulan hükümdeki temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı şekilde onanmıştır.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

I- Hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde

Dairemizin 16.01.2024 tarih, ██████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararındaki, hükümlü ... hakkındaki bozmanın, aynı suçu işleyen ve temyiz istemi reddedilen hükümlü ...'a sirayet ettirilmesinin, hükümlü ...'a bozmadan sonra verilen 07.11.2024 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II- Hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 9/4. maddesinde yer alan, "kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında Tebliğname'deki düşme düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.