2. ceza dairesi, çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunda zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine hükmederken, hırsızlık mahkûmiyetini onadı.

2. Ceza Dairesi, çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunda zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine hükmederken, hırsızlık mahkûmiyetini onadı.

Özet: Yargıtay, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerini incelerken, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda ilk ve ikinci mahkûmiyet tarihleri arasında 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle yerel mahkemenin bu suçtan verdiği hükmü bozarak kamu davasının düşmesine karar vermiş; ancak hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü toplanan deliller ve hakimin takdiri doğrultusunda temyiz istemini reddederek onamıştır.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ile birlikte, şikâyetçinin iş yeri penceresini açtıktan sonra içeri girmesi şeklinde eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin 24.06.2016 olan ilk mahkumiyet tarihi ile 01.03.2022 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz istemi yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.