Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda verilen mahkumiyet kararını, zorunlu müdafiin hüküm açıklanırken hazır bulunmaması nedeniyle savunma hakkı ihlali gerekçesiyle bozdu.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde, yasal gerekliliklere rağmen ceza alt sınırı beş yıldan fazla olan suç için zorunlu müdafi atanmaması ve hükmün müdafi huzurunda açıklanmaması nedeniyle bir kısım sanıkların savunma haklarının kısıtlandığı tespit edilerek, bölge adliye mahkemesince verilen kararların bozulmasına ve dosyanın yeniden değerlendirilmek üzere iadesine hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine, mahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozmaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin nmahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine, diğer sanık tarafından suçun ikrar edildiğine, sanıklar yönünden suçun unsurlarının bulunmadığına, zarar miktarının gerçeği yansıtmadığına, suç vasfı, gece artırımı ve sanıklar yönünden duruşma yapılmamasına ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; sanığın hırsızlık suçuna iştirak etmediğine, hırsızlık kastı bulunmadığına, mahkûmiyete yeter ve şüpheden uzak bir delil bulunmadığına ilişkin olduğu ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suç vasfına, zarar miktarına, ceza miktarı ve gece artırımına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması, müdafii huzurunda savunmasının alınması ve hükmün müdafi huzurunda açıklanması gerektiği gözetilmeden, sanık ... müdafiinin hazır bulunmadığı celsede hüküm açıklanarak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle hem sanık ...'ın, hem de sanık ...'ın savunması ile hukukî durumları etkilenen sanıklar ..., ... ve ...'in savunma haklarının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın takdiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.