hırsızlık suçunda 5271 sayılı ceza muhakemesi kanununun 150/3 maddesi gereği müdafii huzurunda savunma alınmadığı için hükmün yargıtayca bozulması.

Hırsızlık suçunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 150/3 maddesi gereği müdafii huzurunda savunma alınmadığı için hükmün Yargıtayca bozulması.

Özet: Nitelikli hırsızlık suçundan hakkında hüküm kurulan sanığın, cezanın alt sınırının beş yıldan fazla olması nedeniyle yasal olarak müdafii huzurunda savunmasının alınması gerekirken bu usul kuralına uyulmaması ve bu durumun sanığın savunma hakkını kısıtlaması gerekçesiyle, sanık müdafiinin müvekkilinin suçu işlemediği ve dosyada somut delil bulunmadığı yönündeki itirazları da değerlendirilerek, verilen karar hukuka aykırı bulunarak bozulmuş ve dava dosyası usul eksikliklerinin giderilmesi için ilgili ilk derece mahkemesine iade edilmiştir.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : ████████ E., █████████ K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "verilen kararın ilgili yasa ve içtihatlara aykırı olduğuna, müvekkilinin suçu işlediğine dair dosyada somut tek bir delil veya ifade bulunmadığına, yapılan bilirkişi incelemesinde müvekkilinin hesabından parayı çeken şahsın müvekkili olmadığı tespit edilmesine rağmen, savcılığın varsayıma dayalı mütalaasına sayın mahkemenin de uyduğuna ve müvekkili ile ilgili işlemediği bir suça ilişkin ceza verildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-e ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığın savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.