Adalet Bakanlığı istemiyle Yargıtay, hırsızlık suçunda önceki cezanın infazından sonra üç yıl geçtiği için tekerrür hükmünün yanlış uygulanmasını kanun yararına bozdu.
Özet: Yargıtay, Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebini kabul ederek, önceki adli para cezasının infazından sonra üç yıldan fazla süre geçtiği ve bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58/2-b maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı halde hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı veren asliye ceza mahkemesinin tekerrür uygulamasını hukuka aykırı bulmuş ve hüküm fıkrasından tekerrür kısmını çıkararak infazın buna göre yapılmasını kararlaştırmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ███████ E., ████████ K.SUÇ : HırsızlıkKARAR : MahkûmiyetKANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet BaşsavcılığıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulmasıI. İSTEMYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2026 tarihli ve KYB-█████████ sayılı kanun yararına bozma isteminin;"Dosya kapsamına göre,Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik yapılan incelemede,5237 sayılı Kanun’un 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında,Somut olayda, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2011 tarihli ve ███████ esas, █████████ sayılı kararının 06.12.2016 tarihinde kesinleştiği ve infazının yerine getirilme tarihinin 10.01.2018 olduğu, yargılama konusu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 03.12.2021 tarihinde işlendiği, dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇEHükümlü ... hakkında tekerrüre esas alınan Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2011 tarihli ve ███████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile hükmedilen 7.080,00 TL adlî para cezasından ibaret hükmün, 06.12.2016 tarihinde kesinleştiği ve 10.01.2018 tarihinde infaz edildiği; incelemeye konu suçun ise infaz tarihinden itibaren üç yıl geçtikten sonra 03.12.2021 tarihinde işlendiği; bu durumda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/2-b maddesinde “Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklinde yer alan düzenleme gereğince anılan cezanın tekerrüre esas alınamayacağı ve hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlü hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.III. KARARYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, “Hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımın çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.