yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen istinaf kararlarına yönelik temyizlerin reddi ile bu kararların onanmasına karar verdi.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen istinaf kararlarına yönelik temyizlerin reddi ile bu kararların onanmasına karar verdi.

Özet: Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen ek karara yönelik temyiz talebi, hükmolunan cezanın niteliği gereği kanunen temyiz edilemez olduğundan reddedilerek onanmış; ayrıca hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin sanık ve müdafiinin mahkûmiyet kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğu, katılanın zararı abarttığı ve yeterli indirimlerin uygulanmadığı iddialarıyla yaptıkları temyiz başvurusu, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilerek hukuka uygun bulunan istinaf kararı onanmıştır.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.07.2023

SAYISI : ████████ E., █████████ K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 10.07.2023 tarihli ek karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.07.2023 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 10.07.2023 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, sanığın temyiz isteminin reddine dair EK KARARIN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "sanık hakkında kurulan mahkûmiyet kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, katılanın mevcut zararından fazla miktar söylemesinden dolayı sanığın zararı gideremediğine ve sanık hakkında gerekli indirimlerin uygulanmadığına, eksik araştırma yapıldığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.