Danıştay Üçüncü Daire, KDV ve vergi cezaları içeren ödeme emrine ilişkin temyiz başvurularını değerlendirerek, 7338 sayılı Kanun değişikliğiyle getirilen tekerrür cezası sınırlamasını onamıştır.
Özet: Davacı şirket adına, 2016 ve 2017 yıllarına ait KDV, vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezaları ile gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada; ilk derece mahkemesi tarafından elektronik tebliğ nedeniyle reddedilen dava, Bölge İdare Mahkemesince 213 sayılı Kanunun 339. maddesindeki 7338 sayılı Kanunla yapılan lehe düzenleme uyarınca vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınan cezadan fazla olan kısmının iptali yönünde kısmen kabul edilerek ödeme emrinin ilgili kısmı iptal edilmiş, Danıştay ise her iki tarafın temyiz istemlerini reddederek Bölge İdare Mahkemesinin bu kararını oybirliğiyle onamıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : ████████Karar No : █████████TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ: Av. ... 2-(DAVACI) ... Taahhüt Sanayi Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ: Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2016 ve 2017 yıllarının muhtelif dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, özel usulsüzlük cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin, █████/2021 tarihinde davacıya elektronik posta yoluyla tebliğ edildiği ve dava açılmaksızın kesinleştiği dikkate alındığında söz konusu kamu alacağının takibinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasının, tekerrüre isabet eden kısmının, tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 1.498,54 TL'yi aşan bölümü dışındaki kamu alacağına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, sözü edilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 1.498,54 TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasının, tekerrüre isabet eden kısmının bu tutarı aşan bölümü yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf istemi kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra ödeme emri sözü edilen kısmı yönünden iptal edilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, ödeme emri içeriği kamu alacağına ilişkin olarak şirketlerine ihbarname tebliğ edilmediği, böyle bir borcun bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz istemlerinin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3.Peşin alındığından bu karar nedeniyle ayrıca karar harcı alınmasına gerek bulunmadığına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.