Danıştay Üçüncü Daire, mükellefiyetin resen terkini sonrası ihbarnamelerin iki tebligat arası yetersiz süreyle usulsüz tebliğ edildiği ödeme emri iptalini onadı.
Özet: Bu hukuki evrak, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle başlayan süreçte, ilk derece mahkemesinin bazı kamu alacaklarının kesinleştiğinin idarece kanıtlanamaması ve vergi/ceza ihbarnamelerinin Vergi Usul Kanununun 14. maddesine aykırı olarak usulüne uygun tebliğ edilmemesi (özellikle iki tebligat arasındaki dört günlük sürenin münasip bulunmaması) gerekçeleriyle ödeme emrini iptal etmesi, bu kararın bölge idare mahkemesince hukuka uygun bulunarak onanması ve son olarak Danıştayın temyiz istemini reddederek alt mahkemelerin ödeme emrinin hukuka aykırı olduğu yönündeki tespitlerini kesin olarak onaylaması sonucunu içermektedir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Ambalaj Sanayi Ticaret Limited Şirketi İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı adına, 2015 ve 2020 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararına rağmen dava konusu ödeme emrinin 1 ve 32. sıralarında yer alan kamu alacağının usulüne uygun olarak kesinleştiği hususunun idarece ortaya konulamadığı, diğer sıralarındaki vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin, mükellefiyetinin re'sen terkin edilmesi nedeniyle █████/2020 tarihinde kanuni temsilcisinin mernis adresinde tebliğe çıkarıldığı ancak adreste bulunamadığından tebliğ evrakının iade edildiği, ardından █████/2020 tarihinde ikinci kez tebliğe çıkarıldığı olayda iki tebligat arasında geçen dört günlük sürenin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 14. maddesi de göz önünde bulundurulduğunda, münasip süre olduğundan söz edilemeyeceğinden söz konusu tebligatın usulsüz olması nedeniyle değinilen kamu alacağının takibinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan vergi ve ceza ihbarnamelerinin tebliğinde usule aykırılık bulunmadığı, olayda ödeme emrine itiraz sebeplerinden hiçbirinin olmadığı, vadesinde ödenmeyen vergi borçlarının tahsili için düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.