Danıştay Üçüncü Daire, avans ödemelerinin finans hizmeti sayılması, yabancı film, lisans ve özel maliyetlerin amortisman hesaplaması hatalarıyla ilgili 2018 yılı kurum zararı düzeltme kararını onadı.
Özet: Dava, davacı şirketin film yapımcılarına sağladığı avansların finans hizmeti geliri olarak kayda alınmaması, yabancı filmlerin ve lisansların amortismanlarının yersiz veya fazla gösterilmesi nedeniyle 2018 yılı kurum zararının düzeltilmesi işlemine ve vergi inceleme raporuna itirazına ilişkindir; ilk derece mahkemesi, avans ödemelerinin finans hizmeti niteliğinde olduğunu, yabancı filmler için kanunda belirtilen iki yıllık itfa süresi dışında amortisman ayrılamayacağını ve lisanslar için faydalı ömürlerin hatalı hesaplandığını belirterek, yapılan düzeltmelerin ve ilgili giderlerin kanunen kabul edilmeyen gider olarak kurum kazancına eklenmesinin hukuka uygun olduğuna karar vermiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... İşletmeciliği Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı şirketin, avans adı altında yapımcılara sağladığı finansman temini hizmetinden elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, bazı yabancı filmler için amortisman ayırma hakkı bulunmadığı halde amortisman ayırdığı, lisanslar olarak kaydedilen iktisadi kıymetler ile özel maliyetler olarak kaydedilen iktisadi kıymetler için fazla ve yersiz amortisman ayırdığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılından devreden kurum zararının 76.697.261,66 TL olarak düzeltilmesine ilişkin işlem ile sözü edilen vergi inceleme raporunun iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin film yapımcılarına avans adı altında yaptığı ödemeler yönünden; davacı tarafından film avansı adı altında yapılan ödemelerin herhangi bir duran varlık iktisabında kullanılmadığı, davacı ile yapımcı firmalar arasında imzalanan film dağıtım avansı sözleşmesi hükümlerinde, ödemelerinin rüçhanlı alacak olduğunun belirtilmesi, ödeme tutarı kadar teminat olarak çek alınması, gişe hasılatının avans tutarını karşılayacak miktarda olmasa bile avansa konu meblağın tamamının geri ödeneceğinin garanti edilmiş olması, esere ilişkin yetki alanı içindeki Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'ndan doğan tüm işleme, çoğaltma, yayma, temsil, işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletim hakkı, senkronizasyon hakkı, bağlantılı mali hakları ve sair tüm hakların sahibinin yapımcı firma olması dikkate alındığında, davacı şirket tarafından film yapımcılarına avans ödemesi adı altında yapılan ödemelerin aslında finans hizmeti olduğu sonucuna varıldığından, 2018 yılı için hesaplanan faiz gelirinin davacının aynı yıl kazançlarına ilave edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, yabancı filmler için ayrılan amortismanlardan kaynaklanan kısım yönünden; 406 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin ilgili bölümünde sinema filmlerinin amortismana tabi tutarlarının ilk yıl %85 ve ikinci yıl %15 olarak 2 yılda itfa edileceğinin belirtildiği, söz konusu düzenlemede yerli ya da yabancı film ayrımı yapılmaksızın tüm sinema filmleri için amortisman oranları ve itfa etme süresi açık ve net olarak belirlendiğinden davacının 2011 ila 2015 yıllarında tescil işlemi yapılarak aktife alınan yabancı sinema filmlerine ilişkin amortismana tabi tutarlarının 2 yıl içinde itfa edilmesi gerektiği dolayısıyla bu filmler için 2018 yılında amortisman ayırma hakkı bulunmadığı, 2016 yılında tescil işlemi yapılarak aktife alınan “The Mechanic 2 Suikast“ filmi için 2016 ve 2017 yıllarında amortisman ayrılarak itfa edilmesi gerektiği halde 2018 yılında haksız yere amortisman ayrıldığının tespit edildiği olayda, davacının söz konusu yabancı filmler için 2018 yılında amortisman olarak ayırdığı toplam 1.022.770,79-TL'nin kabul edilmeyen gider olarak kurum kazancına ilave edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, lisanslar olarak kaydedilen iktisadi kıymetler için ayrılan amortismanlardan kaynaklanan kısım yönünden; 260-Haklar Hesabı altında "Lisanslar” olarak kaydedilen iktisadi kıymetler için 2018 yılında amortisman ayrılırken dikkate alınan faydalı ömür sürelerinin tutarlı olmadığının tespit edildiği, davacı şirket temsilcisinin konuya ilişkin olarak sinema salonlarında kullandıkları sabit kıymetler için Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği eki listede belirtilen eğlence sektörünü kapsayan 59.4. sınıfına göre 10 yıl ekonomik ömür üzerinden amortisman hesapladıkları, ancak 2018 yılında temin edilen bazı lisans faturalarının sürelerinin muhasebe kayıtlarına sehven 3 yıl veya 15 yıl olarak kaydedildiğini ve bu sürelerin dikkate alındığını beyan ettiği, buna göre lisanslar olarak kaydedilen iktisadi kıymetler için 10 yıl üzerinden amortisman hesaplanması gerektiğinden raporda yapılan hesaplama uyarınca söz konusu iktisadi kıymetler için 2018 yılında 563.187,56-TL'nin kanunen kabul edilmeyen gider olarak kurum kazancına eklenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, özel maliyet olarak kaydedilen iktisadi kıymetler için ayrılan amortismanlardan kaynaklanan kısım yönünden; Cevahir özel maliyet olarak kaydedilen ve itfa edilen kıymetlere ilişkin olarak; davacı ile ... Sanayi Ticaret Anonim Şirketi arasında imzalanan sözleşme kapsamında Cevahir şubesinin davacı tarafından satın alınması nedeniyle taraflar arasında düzenlenen █████/2010 tarihli fatura ile 16.425.720,00-TL'nin ödendiği, söz konusu tutarın 3.010.775,04-TL'sinin demirbaşlar, 13.414.944,96-TL'sinin ise özel maliyet bedeli olarak gösterildiği, özel maliyetlerin kiralanan gayrimenkullerin geliştirilmesi veya ekonomik değerinin sürekli olarak artırılması amacıyla yapılan giderler ile bu gayrimenkulün kullanılması için yapılıp kira süresinin sonunda mal sahibine bırakılacak olan varlıkların bedellerini kapsadığı, gayrimenkulün iktisadi kıymetini artırmak maksadıyla sahipleri tarafından yapılan harcamaların maliyet bedeline ekleneceği, söz konusu tutarın davacı tarafından taşınmazın iktisadi değerini artırmak maksadıyla yapılmış bir harcamaya ilişkin olmadığı, bu nedenle özel maliyet bedeli olarak kabul edilemeyeceğinden 2018 yılı kurum kazancının hesabında dikkate alınan 1.219.418,49-TL'nin kanunen kabul edilmeyen gider olarak kurum kazancına eklenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, Ümraniye özel maliyet olarak kaydedilen ve itfa edilen kıymetlere ilişkin olarak; ... Yatırım Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi (kiralayan), Meydan İstanbul Alışveriş Merkezinin yöneticisi Admiral Yönetim ve Danışmanlık Hizmetleri ile kiracı davacı arasında █████/2006 tarihli kira sözleşmesinin imzalandığı, Ümraniye Meydan İstanbul Alışveriş Merkezinde bulunan sinema şubesi için kiraya veren ile davacı arasında, kiraya veren değişikliği, dekorasyon yenilemeleri, alt kiracının tahliyesi ve tahliye sonrası yapılacak tadilat, inşaat işlerinin düzenlenmesi amacıyla █████/2014 tarihinde protokol imzalandığı, bu protokolde, davacı tarafından kiralayana 900.000,00 Euro+KDV ödeneceği, kiralayanın ise bunun karşılığında kiracıya gönderdiği tüm bildiri, ihbar ve ihtarları geri alarak sözleşmeye devam iradesi gösterdiğini kabul ettiğinin kararlaştırıldığı, █████/2014 tarihli protokol uyarınca davacı tarafından yapılan ödemenin taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdirmek için ödenen bir tutar olduğunun anlaşıldığı, yapılan dekorasyon masraflarının ayrıca belgelendirildiği ve kayıtlara intikal ettirdiği dolayısıyla söz konusu miktarın özel maliyet harcaması olarak dikkate alınması mümkün olmadığından 900.000,00 Euro üzerinden 2018 yılı kurum kazancının hesabında dikkate alınan 291.970,80-TL amortisman giderinin kanunen kabul edilmeyen gider olarak kurum kazancına eklenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Yapımcı firmalara film avansı olarak verilen tutarın finansman hizmeti olarak değerlendirilemeyeceği, sadece Türk filmi yapımcılarına avans verildiği, bu avans neticesinde söz konusu filmlerin dağıtım ve gösterim hakkının alındığı, avans tutarının filmin gösteriminden elde edilen cirodan mahsup edildiği, belirli sürelerle ilgili yabancı filmlerin Türkiye'de kullanım haklarını aldıkları, sürelerin sonunda filmler üzerinde herhangi bir haklarının kalmadığı, her yabancı filmin özelinde Kültür ve Turizm Bakanlığı'ndan kayıt ve tescil belgesi temin edildiği, bu belgelerin üzerinde belirtilen süreler ile sınırlandırılarak yine aynı kayıt tescil belgesinde belirtilen hakları kullandıkları dolayısıyla söz konusu filmlerin kullanım süresine uygun olarak aktifleştirip amorti edilmesinin hukuka uygun düştüğü, Cevahir Alışveriş Merkezi'nde bulunan sinemanın önceki işleticisinden devir alındığı, bu devir nedeniyle ilgili şirkete toplam 16.425.720,00-TL'nin ödendiği, ödemeye ilişkin faturada belirtilen iki kalemden birinin 3.010.775,04-TL bedelle demirbaş, diğer kalemin ise 13.414.944,96-TL bedelle özel maliyet bedeli olarak gösterildiği, bu tutarın alanın sahibinden boş olarak kiralanıp sinema haline getirilmesi için yapılan tüm harcamaların karşılığı olduğu, Meydan Alışveriş Merkezi’ndeki sinemalara ilişkin yapılan protokol incelendiğinde bu harcamaların kiralanan alanda yapılan tadilatlara ilişkin olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.