izmir bölge adliye mahkemesi 14. hukuk dairesinin muğla asliye ticaret mahkemesinin elektrik malzeme ve montaj hizmeti itirazın iptali kararına ilişkin istinaf incelemesi.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin Muğla Asliye Ticaret Mahkemesinin elektrik malzeme ve montaj hizmeti itirazın iptali kararına ilişkin istinaf incelemesi.

Özet: Bu hukuki evrak, bir elektrik malzemesi tedarikçisi ve uygulayıcısı olan davacının, davalı inşaat firmasına elektrik projesi kapsamında malzeme temini ve montajı yaptığını iddia ederek kestiği faturalara dayalı icra takibine yapılan itirazın iptali talebini ele almaktadır; davacı, sözlü anlaşmaya istinaden hizmeti yerine getirip faturaları kestiğini ve davalının bunları muhasebesine işlediğini savunurken, davalı ise malzemelerin teslim edilmediğini ve hizmetin verilmediğini ileri sürerek iade faturaları kesmiş; ilk derece mahkemesi, yapılan keşif ve bilirkişi incelemesinde projede kullanılan malzemelerle faturalardaki malzemelerin örtüşmediğini tespit ederek davacının talebini reddetmiştir.

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

14. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : █████████

KARAR NO : ████████

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : MUĞLA ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : ████████

KARAR NO : ████████

DAVA TARİHİ : 03.03.2022

KARAR TARİHİ : 01.06.2023

DAVA : İtirazın İptali

KARAR TARİHİ : 25.06.2026

KARARIN YAZ. TARİHİ : 25.06.2026

Muğla Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 01.06.2023 tarih ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının, istinaf başvurusu yoluyla incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, dairemize gönderilen dosya incelendi, dosya içeriğine göre incelemenin duruşmasız olarak yapılması uygun görülmekle, gereği konuşulup düşünüldü.

İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili .... isimli işletmesi ile elektrik malzemesi alım satım ve elektrik projesi uygulayıcısı olarak... ilçesi ve çevre il ve ilçelerde faaliyette bulunan çevresince sevilip sayılan bir iş insanı olduğunu, müvekkili ile davalı ..... Şti. 'nin ... Mahallesi ....Caddesi No:....adresinde yapmış olduğu inşaatın elektrik projesini yapması hususunda şifahi olarak anlaştıklarını, bu anlaşma kapsamında müvekkili projenin yerine getirilmesinde gerekli elektrik malzemelerinin teslimi ve montajı hususunda üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, nitekim malzemelerin teslimi ve montajı sonrasında müvekkili tarafından davalı şirkete 24.06.2020 tarih GIB2020000000006 nolu 67.198,55 TL ve 26.04.2021 tarihli GIB2021000000010 nolu 35.045,12TL tutarlı iki adet fatura tanzim ettiğini, müvekkili tarafından söz konusu ürünlerin teslimi ve montajı sonrasında ihtarnameye konu 24.06.2020 ve 26.04.2021 tarihli faturalar kesilerek davalı şirkete teslim edildiğini, davalı şirket tarafından bu faturalara itiraz edilmediği gibi gider kalemi olarak muhasebe kayıtlarına işlendiğini, fatura karşılığı olarak yerine getirmesi gereken ödemeler yerine getirilmediğini, nitekim bu durum üzerine taraflarınca fatura alacağının tahsili amacıyla 25.11.2021 tarihinde davaya konu Yatağan İcra Müdürlüğü'nün █████████ Esas numaralı icra takibi başlatıldığını, bunun üzerine icra takibine haksız ve kötü niyetli olarak itiraz eden davalı borçtan kurtulmak maksadı ile 01.12.2021 tarih GIB2021000000007 KDV dahil 67.198,55 TL ve 01.12.2021 tarih GIB2021000000008 no'lu KDV dahil 35.045,12 TL bedelli iade faturası kesilerek sorumluluktan kurtulmaya çalışmış ise de taraflarınca tanzim edilen Muğla 3. Noterliği'nin 14 Aralık 2021 tarih ve 20045 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile söz konusu iade faturalarına süresi içerisinde itiraz edildiğini, davalı borçlunun borca yetecek miktarda menkul, gayrimenkulleri ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarının uygun bir teminat karşılığı ihtiyaten haczine, davanın kabulüne, davalı borçlunun haksız itirazının iptaline ve Yatağan İcra Müdürlüğü'nün █████████ esas sayılı takibin devamına, asıl alacağın %20’ sinden aşağı olmamak üzere davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine, her türlü yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinin davalı taraf üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

YANIT:

Davalı vekili yanıt dilekçesinde özetle; Davacı firmanın, müvekkilinin satın almış olduğu elektrik malzemelerini müvekkiline teslim etmediğini, bunun üzerine müvekkili şirket davacı şirkete ihtarname gönderdiğini, davacı taraf müvekkili şirkete ihtarname göndererek itirazlarını ve cevaplarını bildirdiğini, ve akabinde müvekkili şirket davacının kesmiş olduğu faturalara istinaden malzemelerin teslim edilmemiş olamasından ve herhangi bir işlem yapılmamış olmasından dolayı iade faturalarını kestiğini ve iadeli taahhütlü olarak gönderdiğini, davacı firma ise müvekkilinin göndermiş olduğu iade faturalarına istinaden ihtarname ile iade faturalarını kabul etmediğini ve müvekkili şirkete geri gönderdiğini ihtar olarak bildirdiğini, aradan geçen zamanda müvekkili şirkete herhangi bir malzeme teslimi bulunmadığı gibi herhangi bir elektrik işçiliği hizmeti de davacı tarafından verilmediğini, davanın reddine karar verilmesini, davacının haksız ve kötü niyetli olarak başlattığı icra takibi ve itirazın iptali davasında kötü niyetli olduğu göz önüne alınarak davacı aleyhine %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini ve %10 para cezasına hükmedilmesine karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:

İlk derece mahkemesinin 01.06.2023 tarih ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile özetle; "...Davacı taraf her ne kadar elektrik malzeme ve montaj hizmetini verdiğini iddia etmiş ise de davalı tarafça bu malzeme ve hizmetin alınmadığı beyan edildiğinden ispat yükü davacıda olup bunun ispatı için keşif yapılmış olup, yapılan keşifte incelenen apartmanda kullanılan malzeme ile faturadaki malzemelerin örtüşmediği bilirkişi tarafından tespit edilmiştir. Yine her ne kadar davalı tarafça faturalar ticari defterlere işlenmiş ise de daha sonra iade faturası düzenlendiğinden ve karinenin aksi de her zaman ispat edilebildiğinden, yapılan keşifle de malzeme ve montaj hizmetinin verilmediği anlaşılmıştır. Buna göre davacı taraf elektrik malzeme ve montaj hizmeti verdiğinin usulüne uygun delillerle ispatlayamamış olup açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş ve takipte açıkça kötü niyetli olduğu ispat edilemediğinden kötü niyet tazminatı talebi de reddedilmesine" dair karar verilmiştir.

İSTİNAF EDEN: Davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ: Davacı vekili tarafından verilen 16.10.2023 tarihli istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesi ile özetle; Müvekkili davalı şirkete ait .... Mahallesi .... Sokak No.... adresinde bulunan taşınmazın elektrik işlerini yaptığını, hatta söz konusu binaya ilişkin şantiye elektrik abonesinin müvekkili tarafından yapıldığını, davalı şirket tarafından yapılması gereken ödemelerin zamanında yapılmadığını, tüm elektrik projesi ve tesisat müvekkili tarafından döşendiğini, yerel mahkeme tarafından sadece bilirkişi raporundaki, apartmanda kullanılan malzeme ile faturadaki malzemelerin örtüşmediği hususu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmişse de bu durumun kabul edilemeyeceğini, bilirkişinin faturada belirtilen bazı kalemler için toprak altında bulunduğundan bahisle kullanılıp kullanılmadığı hususunda herhangi bir değerlendirme yapmadığını raporlanamadığını belirterek sadece bununla yetindiğini, halbuki elektrik mühendisi olan bilirkişinin söz konusu binada toprak altında kullanılabilecek kablo, bakır çubuk, topraklama kablosu, köşebent vb. gibi ürünlerin toprak altında kullanılıp kullanılmadığını hesaplayabileceği gibi yaklaşık bir sonuca ulaşması mümkünken, zaten faturada tutarı fazla olan bu gibi ürünler hakkında raporlama yapmadan sonuca ulaşması hukuken kabul edilemeyeceğini, bilirkişi raporunun sonuç kısmında davacı ile davalı arasında ticari ilişki olduğu, "Faturada belirtilen elektrik malzemelerinin genel olarak binaların tesisatlarında kullanılan elektrik malzemeleri olduğu açıktır" şeklinde beyanda bulunduğunu, davalı şirketin söz konusu faturaları ticari defterlerine kaydettiğini, ancak fatura bedellerini ödemediğini, davalı vekilinin talebi doğrultusunda yapılan keşifte bilirkişi tarafından faturada belirtilen elektrik ürünlerinin binaların tesisatlarında kullanılan elektrik ürünleri olduğunun açıkça belirtildiğini, bu durumda uyuşmazlığın keşif yapılan binada kullanılan elektrik ürünlerinin metrajları ve sayıları ile faturada belirtilen ürünlerin sayı ve metrajlarının örtüşüp örtüşmediğinin tespiti olduğunu, bu değerlendirmenin elektrik tesisatının önemli bir kısmının toprak altında olması nedeniyle çok sağlıklı yapılamayacağı genel geçer bir metraj hesaplaması ile yapılacağının bir gerçek olduğunu, zaten bilirkişi raporunda da faturanın önemli bir tutarının oluşturan bu kısımların toprak altında bulunduğu gerekçesiyle değerlendirme yapılamadığını belirttiğini, keşifte yerel mahkemece ve bilirkişi tarafından binada bulunan bir daireden ricacı olunarak dairenin içerisine girildiğini, bilirkişinin herhangi bir tesisata dokunmadan, odaları gezerek adeta kaç priz kaç ampul olduğuna bakmak suretiyle genel bir değerlendirmede bulunduğunu, diğer dairelerde hiç bir inceleme yapmadan keşfin tamamlandığını ve ardından genel geçer bir hesaplama ile söz konusu elektrik ürünlerinin faturada belirtilen miktar ve metraj kadar söz konusu binada kullanılamayacağı sonucuna ulaştığını, yani alınan bilirkişi raporunun eksik olduğunu ve yeniden bilirkişi raporu alınması taleplerinin reddine karar verilerek davanın reddi şeklinde hüküm kurulmasının doğru olmadığını, bilirkişi tarafından keşfe konu binanın tam anlamıyla incelenmeden her daire kullanılan elektrik malzemeleri dikkate alınmadan, sadece bir dairenin gelişi güzel incelenerek genel geçer bir hesapla hazırlanan ardından da kesin ve sonuç bildirir bir şekilde ''söz konusu elektrik ürünlerinin söz konusu metraj kadar bu binada yoktur'' sonucuna ulaşmasının kabul edilmediğini, bilirkişi tarafından dairelerin incelemediğini, bu nedenle söz konusu elektrik ürünlerinin kullanılıp kullanılmadığının tespitinin yapılmadığını, yanı sıra önemle; binanın ilk yapı ruhsatı alındıktan sonra zemin katta ve çatı katında olan dubleks daireler iptal edilerek ayrı ayrı bağımsız bir bölüm haline getirildiğini, yapı kullanma izni alındıktan sonra da dubleksten ayrılan daireler için yeniden elektrik tesisatı döşetildiğini, yani davalı tarafından yapı ruhsatı alındıktan sonra dubleks dairler iptal edilerek her dubleksten iki adet daire çıkacak şekilde yeni bağımsız bölümler oluşturulduğunu, ardından bu daireler için tekrar elektrik tesisatı döşendiğini, bilirkişi tarafından her daire ayrı ayrı incelenmediği için bu durum göz ardı edildiğini ve bilirkişinin gelişigüzel hesaplamasındaki bu metraj farklarının meydana geldiğini, özetle, bilirkişinin de ifade ettiği üzerede davaya konu faturada belirtilen ürünlerin binalarda kullanılan elektrik ürünleri olduğunu, davalının söz konusu faturaları ticari defterlerine kayıt ettiğini, faturada belirtilen ürünlerin söz konusu binanın elektrik tesisatı için kullanılan ürünler olduğunu, bilirkişi tarafından faturalarda belirtilen ürünler ile binadan bulunan elektrik ürünlerin metrajlarının farklı olduğu değerlendirmesinin sebebi binada yeteri kadar inceleme yapmamasından sadece bir dairenin incelemesini yapmasından kaynaklı olduğunu, yukarıda ifade ettikleri gibi eğer bilirkişi tarafından gerekli incelemeler yapılmış olsaydı ilk mimari projede dubleks olarak gözüken dairelerin ayrı ayrı bağımsız bölüme dönüştürüldüğü ve bu bağımsız bölümlerde kullanılan ürünlerin hesaplanmasıyla da fatura miktarlarının örtüştüğü sonucuna ulaşılacağını, ancak bilirkişi tarafından keşif esnasında gerekli incelemeler yapılmadığından bu şekilde hatalı bir sonuca ulaşıldığını, mahkemece incelenmesi gereken hususun davaya konu faturaların müvekkili ve davalı tarafın ticari defterlerine kaydedilip kaydedilmediği, ticari defterlerin usulüne uygun olup olmadığı konusunda olduğunu, yine de davaya konu faturaların söz konusu binada kullanılıp kullanılmadığına bakılacaksa da bilirkişinin raporda ifade ettiği üzere, faturada belirtilen ürünlerin binaların elektrik tesisatında kullanılan ürünler olduğuna ilişkin beyanıyla yetinilmesinin gerektiğini, yoksa bütün binada kullanılan elektrik tesisatının metrajının ve sayısının incelenmesine geçmek adeta feth-i kabirden farksız olacağını, aksi kanaatte ise yeniden bilirkişi görevlendirmesi yapılarak yeniden keşif yapılmasının gerektiğini, çünkü itiraza konu bilirkişi raporunda bilirkişi tarafından söz konusu bina yukarıda izah ettikleri üzere yeterli bir şekilde incelenmediğinden hatalı bir sonuca ulaşıldığını, yine aksi kanaatte ise, bilirkişi tarafından davaya konu faturada belirtilen ürünlerin keşif yapılan binada kullanıldığının sabit ancak metrajlarının farklı olması karşısında, binada kullanıldığı tespit edilen elektrik ürünlerinin miktar ve tutarının tespit edilmesi gerekmekte davanın tespit edilen bu tutar üzerinden kabulüne karar verilmesinin gerektiğini, nitekim davacı söz konusu faturayı ticari defterlerine işlediğini ve söz konusu yapıda elbette kullanılan elektrik malzemelerinin bulunduğunu, bilirkişi raporuyla da söz konusu ürünler tespit edildiğini, sadece metrajlarının tutmadığının beyan edildiğini, bu sebeple en azından binada kullanıldığı tespit edilen elektrik ürünlerinin miktar ve tutarının tespit edilmesinin gerektiğini, davanın tespit edilen bu tutar üzerinden kabulüne karar verilmesinin gerektiğini,

Yukarıda arz ve izah olunan nedenler ve mahkemece re'sen dikkate alınacak hususlar doğrultusunda, yerel mahkemece verilen hükmün kaldırılarak bilirkişinin faturada belirtilen ürünlerin binaların elektrik tesisatında kullanılan ürünler olduğuna ilişkin beyanı doğrultusunda sundukları delillerle dikkate alınarak davanın kabulüne, aksi halde dosyanın bozularak bilirkişinin keşif yapılan binada yeteri kadar inceleme yapmamış olması, davalının dubleks daireleri ayırmak suretiyle ayrı bağımsız bölümler elde etmiş olması, bilirkişinin sadece ikinci katta bulunan bir daireyi incelemesi ve genel geçer bir inceleme ile rapor hazırladığı dikkate alınarak yeniden bilirkişi raporu alınması, alınacak olan bilirkişi raporunda kullanılan malzemelerin miktar ve tutarlarının tespit edilmesinin istenmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine karar verilmesini talep ederek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

DELİLLER, DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; HMK.nın 355. maddesindeki düzenleme uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan inceleme sonucunda,

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı vekili tarafından yukarıda belirtilen nedenlerle istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

6102 sayılı TTK'nın 21/2 maddesinde "Bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır." hükmü yer almaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun █████████ tarih ve 2001/1 E., 2003/1 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere; bir faturayı alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde faturanın içerdiği bilgilere itiraz etme hakkına sahiptir. Aksi taktirde faturanın içeriğini kabul etmiş sayılır. (6102 sayılı TTK'nın m. 21/2.) Faturaya itiraz, faturanın teslim alındığı tarihten itibaren sekiz gün içinde yapılmalıdır. İtirazın sekiz gün içinde karşı tarafa varması şart değildir. Sekiz günlük süre, hak düşürücü süre veya zamanaşımı süresi değildir. Sadece ispat yükünün yer değiştirmesi açısından önem taşır. Sekiz günlük süre içinde itiraz edildiği taktirde, fatura içeriğinin sözleşmeye uygun olduğunu ispat külfeti faturayı veren tarafa ait iken, sekiz günlük sürenin geçmesinden sonra itiraz edilmesi halinde, fatura içeriğinin sözleşmeye uygun olmadığını ispat külfeti faturayı alan tarafa ait olur. Faturaların borçluya tebliğ edilip edilmediği, itiraza uğrayıp uğramadığı belirlenmeli, faturaların tebliğ edilmiş ve 8 günlük itiraz süresi içerisinde itiraz edilmemiş olduğunun tespiti halinde faturaların içeriğinin sözleşmeye uygun olduğunun alacaklı tarafça kanıtlanmış olduğu ve sadece fatura içeriğinin kesinleştiği, bunun aksinin yani faturaların içeriğinin sözleşmeye uygun olmadığının ve kesinleşmediğinin kanıt yükünün bu kez davalıya geçtiği kabul edilmelidir. Borçlunun faturaları kendi defterlerine kaydetmesi (faturaları deftere kayıt öncesinde ya da sonrasında süresi geçtikten sonra itiraz ve iade etmiş olması) halinde alacaklının (hizmet vermiş olsun ya da olmasın) HMK'nın 222. maddesi uyarınca alacağını ispatladığının kabul edilmesi gerektiği gözetilmelidir.." şeklindedir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin █████████ E. █████████ K. sayılı, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin █████████ E. █████████ K. sayılı, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin █████/2015 tarihli █████████ E. █████████ K. sayılı, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin █████/2016 tarihli █████████ E. ███████ K. sayılı ilamları da aynı mahiyettedir.

Somut olayda; taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamakta ise de, elektrik malzemesi alımı işine ilişkin sözlü bir anlaşma yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf, davalıya elektrik malzemelerinin teslim edildiğini, proje hazırlandığını, montaj hizmeti de verildiğini, malzeme, montaj, işçilik bedeli olarak düzenlenen fatura bedelinin ödenmemesi nedeniyle davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, takibe davalı tarafça haksız şekilde itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı ise, davacının hazırladığı bir proje bulunmadığını, davalıdan montaj hizmeti de almadığını, elektrik malzemelerinin bedellerini fazlasıyla ödediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacının davalıya gönderdiği faturaların davalının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Sekiz günlük süre içinde itiraz edildiği taktirde, fatura içeriğinin sözleşmeye uygun olduğunu ispat külfeti faturayı veren tarafa ait iken, sekiz günlük sürenin geçmesinden sonra itiraz edilmesi halinde, fatura içeriğinin sözleşmeye uygun olmadığını ispat külfeti faturayı alan tarafa ait olur. Hükme esas alınan █████/2023 tarihli bilirkişi raporunda, faturada belirtilen elektrik malzemelerinin bir kısmının binada hiç tespit edilmediğini, önemli bir kısım malzemenin de miktar ve metrajlarının proje metrajından fazla olduğunun tespit edilmesi nedeniyle söz konusu elektrik malzemelerinin faturada belirtilen miktar ve metrajlar kadar kullanılamayacağının tespit edildiği anlaşılmış ise de, bilirkişi raporunda yapılan işlerin bedeli belirlenmemiştir. Bu durumda mahkemece, önceki raporu hazırlayan bilirkişiden ek rapor alınarak yapılan işlerin bedeli Yargıtay 15 Hukuk Dairesinin █████/2017 tarih, ████████ Esas, █████████ Karar sayılı ilamında da değinildiği üzere, faturada belirtilen miktarlar esas alınarak belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Dosya kapsamı, mahkeme gerekçesi ve yapılan değerlendirmeye göre; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli olmadığından davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-a-6. maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusunun KABULÜ ile,

2-Muğla Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 01.06.2023 tarih ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının, 6100 Sayılı HMK'nın 353/(1)-a-6. maddesi gereğince KALDIRILMASINA,

3-Dosyanın, Dairemiz kararına uygun şekilde yeniden bir karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

4-Verilen kararın niteliği gereğince harç alınmasına yer olmadığına,

5-Davacı tarafından yatırılan 269,85 TL istinaf karar harcının istemi halinde ilk derece mahkemesince yatıran davacıya iadesine,

6-Davacı tarafından yatırılan 738,00 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf yargılama giderlerinin, ilk derece mahkemesince yeniden verilecek kararda dikkate alınmasına,

7-Kararın, ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/(1)-g maddesi gereğince, kesin olmak üzere, 25.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.