yargıtay 2. ceza dairesi, karşılıksız yararlanma suçunda verilen düşme kararını hukuka uygun bularak katılan vekilinin temyiz istemini esastan reddetti.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, karşılıksız yararlanma suçunda verilen düşme kararını hukuka uygun bularak katılan vekilinin temyiz istemini esastan reddetti.

Özet: Karşılıksız yararlanma suçundan sanık hakkında verilen düşme kararının hukuka uygun olduğunu tespit eden bölge adliye mahkemesi kararının ardından, katılan vekilinin sanığın soruşturma aşamasında ödeme yapmadığı ve cezalandırılması gerektiği yönündeki itirazlarına dayanarak yaptığı temyiz başvurusu, dosyadaki kararın hukuka uygun bulunması ve ileri sürülen temyiz nedenlerinin yerinde görülmemesi sebebiyle esastan reddedilerek bölge adliye mahkemesinin kararı onanmıştır.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : ████████ E. █████████ K.

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Düşme kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin, soruşturma aşamasında yapılan ihtarın usule uygun olduğu, sanığın ödemeyi soruşturma aşamasında yapmadığı için hakkında düşme kararı verilmesinin yanlış olduğu, sanığın TCK'nın 163/3. maddesi gereği cezalandırılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Hazro Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.