Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk hakkındaki Bölge Adliye Mahkemesi istinaf reddi kararının temyiz itirazları reddedilerek onanmasına ilişkin kararı.
Özet: Yüksek Mahkeme, hırsızlık suçundan yargılanan suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin, somut delil yetersizliği, eylemin gece vakti işlenmediğine dair kesinlik olmaması, pişmanlık gösterilerek iade edilen telefona rağmen 5237 sayılı Kanunun 168. maddesinin uygulanmaması ve yaş küçüklüğü nedeniyle sosyal inceleme raporu alınmamasının hatalı olduğu yönündeki temyiz itirazlarını değerlendirmiş; ancak Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunu düzelterek esastan reddeden kararında herhangi bir hukuka aykırılık tespit etmeyerek, ileri sürülen temyiz nedenlerinin yerinde görülmemesiyle hükmün onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin "Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair somut delilin bulunmadığına, eylemin gece vakti işlenip işlenmediğinin kesin olarak belirli olmadığına, suça sürüklenen çocuğun pişmanlık göstererek telefonu müştekiye iade etmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmamasının ve yaş küçüklüğü sebebiyle sosyal inceleme raporunun alınmamasının hatalı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.