Boşanma davasında davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminatının az bulunması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının bozularak artırılmasına karar verilmesi.
Özet: Boşanma davasında, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusur dereceleri, paranın alım gücü ve kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı gözetildiğinde kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatın yetersiz olduğu belirlenmiştir. Yüksek mahkeme, hakkaniyet ilkesi ve ilgili kanun maddeleri uyarınca daha uygun miktarda tazminat takdir edilmesi gerektiğini vurgulayarak, bölge adliye mahkemesinin tazminat miktarına ilişkin kararını bozmuş ve bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasına hükmetmiştir. Davalı-karşı davacı kadın vekilinin kusur belirlemesi ve asıl davanın kabulü yönündeki diğer temyiz itirazları ise reddedilerek, kararın bozma dışındaki bölümleri onanmıştır.
MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.DAVA TÜRÜ: Karşılıklı BoşanmaİLK DERECE MAHKEMESİ: Elmadağ Asliye Hukuk (Aile) MahkemesiSAYISI : ████████ E., ████████ K.Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, lehine verilen maddi manevi tazminat miktarı, asıl davanın kabulü yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevi tazminat azdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince daha uygun miktarda maddî ve manevi tazminat takdiri gerekir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi ve manevi tazminat yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,2.İlk Derece Mahkemesi kararının maddi ve manevi tazminat miktarı yönünden davalı-karşı davacı davacı kadın yararına BOZULMASINA,3.Davalı- karşı davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.