Danıştay, şirketin sahte fatura kaynaklı KDV ve vergi ziyaı cezası davalarında Bölge İdare Mahkemesinin kararını temyizen inceleyerek usule uygun bulup onadı.
Özet: Bir şirket, sahte fatura kullanımından doğduğu iddia edilen katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve özel usulsüzlük cezalarının iptali talebiyle dava açmış, Bölge İdare Mahkemesi ise vergi ziyaı cezasının tekerrürle artırılan kısmını lehe yasa değişikliği doğrultusunda azaltarak ve özel usulsüzlük cezalarını kaldırarak, KDV ve cezanın kalan kısmını yerinde bulmuştur; her iki tarafın temyizi üzerine Danıştay, Bölge İdare Mahkemesinin kararını usul ve hukuka uygun görerek onamış, tarafların temyiz taleplerini reddetmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/.. VEKİLİ: Av. ... 2-(DAVACI) ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ: Av. ...İSTEMİN KONUSU :Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı adına, 2011 ve 2012 yıllarında alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle sonraki yıllara devreden indirilebilecek katma değer vergisi tutarının azaltılması nedeniyle 2014 yılında haksız yere alındığı ortaya çıkan katma değer vergisinin geri alınması amacıyla yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2011 yılının Ocak ila Ağustos, Aralık, 2012 yılının Şubat ila Temmuz, 2014 yılının Temmuz dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile 2011 yılının Ocak ila Mayıs dönemleri için bir, Haziran, Temmuz, Ağustos, Aralık, 2012 yılının Şubat ila Temmuz, 2014 yılının Temmuz dönemleri için tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 2011 ve 2012 yılları için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı Adem Urgaç hakkındaki tespitlerden düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 2009 yılına ilişkin olup 2011 yılında kesinleşen 180,00 TL tutarındaki vergi ziyaı cezasının 2012 ve 2014 yılları için tekerrüre esas alınabilmesi mümkün olmakla birlikte 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme karşısında tekerrür hükümleri gereğince vergi ziyaı cezasının sözü edilen tutar kadar artırılabileceği, somut tespit olmaksızın özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı azaltılmış, özel usulsüzlük cezaları ise kaldırılmıştır.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, alımlarının gerçek olduğu, tespitlerin varsayıma dayandığı, alım yaptığı şahsa ilişkin düzenlenen vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlerden hareketle karar verilemeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz istemlerinin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.