Danıştay Üçüncü Daire, yasa dışı ikrazatçılık faaliyeti ve POS cihazı kullanımıyla ilgili gelir ve geçici vergi ile cezalarına dair temyiz istemlerini reddederek bölge idare mahkemesi kararını onamıştır.
Özet: POS cihazları kullanılarak yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinden elde edildiği iddia edilen kayıt dışı gelir nedeniyle 2016 yılı için resen tarh edilen gelir vergisi ile ilgili vergi ziyaı, geçici vergi ve özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davada, ilk derece mahkemesinin gelir vergisini onayıp, geçici vergi, özel usulsüzlük ve tekerrüre isabet eden vergi ziyaı cezalarını kaldırması, geçici vergi cezasını ise indirmesi yönündeki kararının bölge idare mahkemesince hukuka uygun bulunarak onanması üzerine, tarafların temyiz talepleri reddedilerek alt mahkeme kararı kesinleşmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ... VEKİLİ: Av. ... 2-(DAVACI) ... VEKİLİ: Av. ...İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı adına, POS cihazı kullanmak suretiyle yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinden elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2016 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ile bu vergi üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası, aynı yılın Ocak-Mart ve Nisan-Haziran dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, POS cihazlarını kullanarak yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğu hususu, hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan saptamalarla somut bir şekilde ortaya konulduğundan yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği, 2017 yılı içerisinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, geçici vergi, özel usulsüzlük cezası ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu, gecikme faizinin hesaplanabilmesi için geçici verginin ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı, vergi ziyaına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yer alan fiillerle sebebiyet verildiğinden, geçici vergi üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinde ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, satışlarının gerçek olduğu, pos cihazından kredi kartıyla çekilen tutar kadar fatura tanzim edildiği, faaliyetinin gerçek bir ticari ilişkiye dayandığı dolayısıyla her hangi bir komisyon geliri elde edilmediği, alındığı iddia edilen komisyon oranı ve bu orana nasıl ulaşıldığının somut olarak ortaya konulamadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz istemlerinin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.