Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 14 yaşındaki çocuğun müstehcen görüntülerinin internet ortamında yayılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmünü, iki ayrı müstehcenlik suçu oluşsa da aleyhe temyiz bulunmadığından onadı.
Özet: Bir sanığın, 14 yaşındaki mağdurdan elde ettiği müstehcen fotoğrafı mağdurun arkadaşının Instagram hesabına göndererek ifşa etmesi eylemi nedeniyle verilen müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı, sanık müdafiinin haksız tahrik veya zincirleme suç hükümlerinin hatalı uygulandığına dair temyiz itirazları reddedilerek onanmıştır; üst mahkeme, sanığın eylemlerinin aslında çocukların müstehcen görüntü üretiminde kullanılması ve elde edilen bu görüntüleri çocukların görmesini sağlama olmak üzere iki ayrı müstehcenlik suçu oluşturduğunu belirtmiş ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu durumu bozma nedeni yapmamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., ████████ K.SUÇ : MüstehcenlikHÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karara karşı yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi sonrası sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 226/5, 43/1, 62/1, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna, sanığın eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğine, sanığın eyleminin tek bir kişiye fotoğraf göndermekten ibaret olması nedeniyle Hicran dışındaki kişilerin görüntüleri görmesini sağlama yönünde bir iradesi bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin hatalı şekilde uygulandığına ilişkindir.III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde 14 yaşında olan mağdur ile internet ortamından konuşarak kendisine özel bölgelerini gösterdiği fotoğraf göndermesini sağlayan ve bu fotoğrafı mağdurun arkadaşının kullanımında olan İnstagram hesabına gönderen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE VE KARARToplumun sahip olduğu ortak ar ve haya duygularını, yerleşik edep kurallarını incitici ve genel ahlâka aykırı nitelikteki kayden 05.01.2003 doğumlu olup suç tarihinde 14 yaşını doldurmuş olan mağdura ait müstehcen görüntülerin olay tarihi itibariyle mağdurun arkadaşlarının kullanımında olan İnstagram hesabına göndererek ifşa edildiğinin kabul edildiği olayda, yargılama konusu telefon ekran görüntüsüne ait çıktıyla mağdurun teşhise esas fotoğrafının karşılaştırılması sonucu ... Amirliğince düzenlenen 10.09.2019 tarihli ve 3882237 sayılı raporda tetkik konusu fotoğraftaki şahısla mukayese amacıyla fotoğrafları gönderilen mağdurun muhtemelen aynı kişi oldukları kanaatine varıldığının tespit edilmesi karşısında; sanığın eylemlerinin "çocukların müstehcen görüntü üretiminde kullanılması" ve elde edilen bu görüntüleri "çocukların görmesini sağlamak" şeklinde tanımlanan suçları oluşturduğu, maddi unsurları farklı olan ve 5237 sayılı TCK'nın 226/3. maddesinin 1. cümlesi ve 226/5. maddelerinde düzenlenen iki ayrı müstehcenlik suçunu meydana getiren eylemler nedeniyle sanığın belirtilen maddelerden ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yalnızca 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesinde tanımlanan müstehcenlik suçundan cezalandırılmasına dair karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bu hususta bozma nedeni yapılmamıştır.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ömerli Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde karar verildi.