Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararını şikayetten vazgeçme ve kazanılmış hak ilkesi ihlali gerekçeleriyle bozmuştur.
Özet: Hırsızlık suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde, şikayetçinin uzlaştığını, zararının giderildiğini ve şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesine rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması ve önceki kararla sanık lehine oluşan infaz yönünden kazanılmış hakkın gözetilmeyerek, bozma sonrası aleyhe olacak şekilde daha yüksek hapis cezası tayin edilmesi nedenleriyle kararın bozulmasına hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/4 E., ████████ K.SUÇ: HırsızlıkHÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Şikâyetçinin 30.06.2025 tarihli dilekçesi ile, "Uzlaştıklarını, anlaştıklarını, zararının giderildiğini, şikâyetinden vazgeçtiğini" bildirmesi karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de; 2- Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve ██████████ Esas, █████████ Karar sayılı bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 07.07.2015 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında aynı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca verilen 7 yıl 6 ay hapis cezasının, 2 yıl hapis cezası üzerinden infazı yerine sanığın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.