Yargıtay 2. Ceza Dairesi hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını temyiz eden sanıkların taleplerini reddederek, bölge adliye mahkemesinin kararlarını onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûmiyetlerine karar verilen sanıkların, olayda hırsızlık yapmadıklarını, tanıklarla konuştuklarını, yanlışlıkla veya az miktarda ürün topladıklarını ve üzerlerine atılı suçu kabul etmediklerini ileri sürerek yaptıkları temyiz başvurularının incelenmesi sonucunda, ilk derece mahkemesinin hükmünü kaldırıp yeni hükümler kuran bölge adliye mahkemesi kararlarında hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığı tespit edilerek, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İlk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak yeni hükümler tesisiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık ...'ın temyiz dilekçe içeriğine göre hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararını temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz isteminin, "müştekinin arsasından hırsızlık yapmadığına, olay saatinde tanık ile konuştuklarına, o sürede de 60 kasa çileğin toplanamayacağına, diğer sanık ile birlikte esrar içtiklerine, üzerine atılı suçu kabul etmediğine, sanık ...'ın temyiz isteminin "söz konusu tarladan diğer sanık ...'un tarlası sanarak 2 kilo civarında çilek topladığını, 60 kasa çilek toplamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla İlk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak yeni hükümler tesisine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.