2. Ceza Dairesi, cep telefonu hırsızlığı suçunda nitelikli halin ve etkin pişmanlığın uygulanmaması itirazlarını reddederek ilk derece kararını onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan hüküm giyen sanıklar müdafiinin, cep telefonunun çalınmasının nitelikli hırsızlık olmadığı, özel kastın yeterince değerlendirilmediği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı gerekçeleriyle yaptığı temyiz başvurusu üzerine, temyiz mercii, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde ve bölge adliye mahkemesince verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükümlerin tebliğnameye uygun olarak onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, ''cep telefonlarının çalınmasında kolaylık bulunduğuna ve kullanım gereği açıkta bırakılan eşya olduklarına, Yargıtay kararı doğrultusunda da elde bulunan cep telefonunun elde ve üste taşınan eşyayı çekip almak şeklindeki hırsızlık suçunun nitelikli halini oluşturmadığına, tüm bu nedenlerle sayın mahkeme tarafından hükme esas alınan maddenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b maddesinin olmasının hukuka aykırı olduğuna, TCK 141. maddesi hükmünün dikkate alınmayıp özel kast hususunda somut olay ve sanıklar nezdinde herhangi bir değerlendirme yapılmadan karar verildiğine, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmadan karar verildiğine ve neden etkin pişmanlık hükmünün karar verilirken uygulanmadığının gerekçesinin kararda belirtilmediğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.