Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının, sanığın askerlikte olması nedeniyle geçersiz tebligat üzerine eski hale getirme talebinin kabulüyle süresinde sayılan temyiz incelemesi sonucu onanmasına ilişkin Yargıtay kararı.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde, sanığa askerdeyken yapılan tebligatın geçersiz olduğu tespit edilerek eski hale getirme talebi kabul edilmiş ve temyiz başvurusu süresinde sayılmıştır; ancak dosyadaki delillerin ve mahkemenin gerekçesinin yerinde olduğu kanaatine varılarak sanığın ileri sürdüğü temyiz nedenleri hukuka uygun bulunmamış ve bu sebeple yerel mahkemenin mahkûmiyet hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K. SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın, hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 29.05.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu ve sanığın yokluğunda verilen hükmün, 22.04.2016 tarihinde MERNİS adresine tebliğ edildiği ancak Afyonkarahisar Askerlik Şubesi Başkanlığı'nın 09.09.2025 tarihli yazısına göre kararın tebliğ edildiği tarihte sanığın askerde olduğu, bu nedenle yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; eski hale getirme talebinin kabulüyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin de süresinde olduğu belirlenerek ve hukukî dayanaktan yoksun olan 31.05.2023 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.