Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçundan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz başvurularını incelemesi, sirayetle temyiz hakkı doğmayacağını belirtmesi ve yazım hatası bulunan hükmün onanması.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde, önceki bozmadan etkilenen ancak kesinleşen hükmünü süresinde temyiz etmeyen bir hükümlüye sirayet müessesesi ile yeni temyiz hakkı doğmayacağından temyiz istemini reddederken; diğer sanık hakkında bozma üzerine kurulan ve temyiz edilebilir nitelikteki hükümde 5237 sayılı TCKnın 62. maddesinin uygulanması ile ilgili sehven yapılan yazım hatasını düzeltilebilir kabul edip, temyiz nedenlerinin yerinde olmadığına hükmederek mahkûmiyet kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaI-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 07.03.2024 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararındaki, sanıklar hakkındaki bozma sebebinin, Mahkemece aynı suçu işleyen ve verilen kararı süresinde temyiz etmemesi nedeniyle hakkındaki hüküm kesinleşen hükümlü ...'a sirayet ettirilmesinin, hükümlü ...'a bozmadan sonra verilen 05.12.2024 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesindeSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı hâlde, hükmün devamında 'aynı maddenin uygulanmasına yer olmadığına' şeklindeki ifadenin sehven yazıldığı gözetilerek; bu hususun mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğuna kanaat getirilmiştir. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.