Hırsızlık suçunda istinaf mahkemesi kararlarının temyiz incelemesinde, kanun gereği temyiz edilemezlik ve esastan reddedilerek onama kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen istinaf kararlarının temyiz incelemesinde, bir sanık hakkında beş yıl veya daha az hapis cezasına yönelik istinafın esastan reddi kararının kanunen temyize kapalı olması sebebiyle temyiz istemi usulden reddedilmiş; diğer sanıklar hakkında ise Bölge Adliye Mahkemesinin aynı suça ilişkin hükümlerine karşı yapılan temyiz başvuruları esastan incelenerek, sanık müdafilerinin ileri sürdüğü "suç unsurlarının oluşmadığı" ve "yetersiz gerekçe" gibi iddiaların yerinde olmadığı ve hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak temyiz istemleri reddedilip Bölge Adliye Mahkemesi kararları oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama I- Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı hırsızlık suçuna yönelik temyiz talebinin incelenmesindeKonya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.12.2021 tarihli ve █████████ Esas,█████████ Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanıklar ... ve ... hakkında şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık suçuna yönelik temyiz taleplerinin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafinin temyiz isteminin, "suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, temel cezadan ayrılarak cezanın belirlenmesine, somut olayın yeterince irdelenmemesine, lehe hükümlerin uygulanmamasına, dosyadaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulmasına" sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "yetersiz gerekçe ile sanığın hırsızlık suçu ile ilişkisi yeterince ilişkilendirmeden hüküm kurulmasına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kulu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.