yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarını inceleyerek bir sanığın hükmünü onamış, diğer sanığınkini ise koşullu salıverme hükümleri yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermiştir.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarını inceleyerek bir sanığın hükmünü onamış, diğer sanığınkini ise koşullu salıverme hükümleri yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermiştir.

Özet: Hırsızlık suçundan iki sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararlarının temyiz incelemesinde, birinci sanığın mahkûmiyetine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun bulunarak temyiz talebinin esastan reddine ve hükmün onanmasına karar verilmiş; diğer sanık hakkında ise mahkûmiyet hükmündeki koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmamasına yönelik kısımda, 7550 sayılı Kanun ile değişik 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirler için koşullu salıverme sürelerinin uygulanacağına ilişkin yeni düzenleme karşısında isabet bulunmadığı tespit edilerek, bu aykırılığın düzeltilerek sanık hakkındaki hükmün onanmasına hükmedilmiştir.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., ████████ K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak yeni hükümler tesisi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin "eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanık hakkında mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanık hakkında mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında tekerrür şartlarının oluşmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde

Sanık hakkında, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelemesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilemeyecek olmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından, "5275 Sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmamasına" ilişkin kısım çıkartılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. Maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Orhaneli Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.