yargıtay 2. ceza dairesi, konut dokunulmazlığı ve mala zarar verme suçlarında temyiz edilemezlik nedeniyle reddedilen başvurular sonrası hırsızlık suçunda yeni infaz kanunu 7550 sayılı düzenlemesi uyarınca koşullu salıverilme tespitinin düzeltilerek hükmün onanması.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, konut dokunulmazlığı ve mala zarar verme suçlarında temyiz edilemezlik nedeniyle reddedilen başvurular sonrası hırsızlık suçunda yeni infaz kanunu 7550 sayılı düzenlemesi uyarınca koşullu salıverilme tespitinin düzeltilerek hükmün onanması.

Özet: Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz başvuruları, hukuken temyiz edilemez nitelikte olmaları nedeniyle reddedilirken; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz incelemesinde, yeni bir yasal düzenleme uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmayacağına dair hatalı tespitin, temyiz merciince düzeltilerek, hükmün bu haliyle onanmasına karar verilmiştir.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., ████████ K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

I. Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik sanıkların temyiz istemlerinin incelemesinde;

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 31.01.2022 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının sanıkların temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanıkların temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik sanıkların temyiz istemlerinin incelemesinde

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'ın temyiz isteminin "katılanın evinde uyuşturucu kullanmak için kaldığına, motoru uyuşturucu etkisi ile aldığına ve ücretini katılana ödemeye hazır olduğuna", sanık ...'ın temyiz isteminin "bahse konu yere uyumak ve uyuşturucu kullanmak için girdiğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ve suçsuz olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, sanıklar hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilemeyecek olmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından, "Sanık hakkında şartla tahliye hükümlerin uygulanamayacağının tespitine" ilişkin kısımlar çıkartılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.