Yargıtay 5. Ceza Dairesi, ilk derece mahkemesinin zimmetten beraat hükmünü kaldıran ikna suretiyle irtikap mahkumiyet kararının temyizini esastan reddederek onadı.
Özet: İlk derece mahkemesince zimmet suçundan verilen beraat kararının, istinaf mahkemesince kaldırılarak sanığın ikna suretiyle irtikap suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi üzerine sanık müdafiinin temyiz başvurusu, irtikap edilen menfaatin değeri ve mağdurun ekonomik durumu dikkate alındığında TCK 250/4 maddesinin uygulama koşulları bulunmamasına rağmen sanık lehine uygulanmasının aleyhe temyiz bulunmadığı için bozma nedeni yapılmadığı ve yargılama sürecindeki usul ve kanuna uygunluk ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu gerekçeleriyle reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet hükmü onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : ████████ Esas, █████████ KararSUÇ : ZimmetHÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan verilen beraat hükmünün kaldırılarak ikna suretiyle irtikap suçundan mahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇA. İlk Derece Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2024 tarihli ve ████████ Esas, ███████ sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan beraatine hükmedilmiştir.B. İstinaf Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 20.11.2024 tarihli ve ████████ Esas, █████████ sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak sanık hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 250/2, 4, 62/1. madde ve fıkraları gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereğince hak yoksunluğuna karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafiinin Temyiz İstemiSanık hakkında üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle kararın bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçeİrtikap edilen menfaatin değeri ve mağdurun ekonomik durumu dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 250/4. maddesinin uygulanma koşulları bulunmamasına rağmen sanık lehine olacak şekilde uygulanmış olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak kurulan mahkumiyet hükmünün eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olması karşısında sanık müdafiinin temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.III. KARARDeğerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Zile Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2026 tarihinde karar verildi.