konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetin, usulsüz tebligat sonrası kabul edilen temyiz üzerine dava zamanaşımından düşme kararı.

Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçundan Mahkumiyetin, Usulsüz Tebligat Sonrası Kabul Edilen Temyiz Üzerine Dava Zamanaşımından Düşme Kararı.

Özet: Sanığın yokluğunda verilen ve gerekçeli kararın kendisine bizzat tebliğ edilmeyip vasisine tebliğ edilmesi hukuka aykırılığı üzerine yaptığı eski hale getirme ve temyiz başvurusu kabul edildikten sonra, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, suçun niteliği gereği belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin mahkûmiyet kararının verildiği tarihten inceleme anına kadar dolmuş olması nedeniyle bozulmasına ve sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı sebebiyle düşmesine hükmedilmiştir.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

SUÇ TARİHLERİ : 05.08.2014, 06.08.2014, 07.08.2014

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın 05.10.2015 tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğu, hükmün incelenmesinde; kararın sanık yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın temyiz yoluna bizzat başvurması gereken sanık yerine vasisine tebliğ olunduğu ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/3. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmünün bizzat sanığa yapılması gerekmesi karşısında; sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 116/4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 04.06.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.