Hırsızlık suçunda istinaf kararını temyiz eden sanığın, kanuni sürede sunulan ancak temyiz sebebi içermeyen dilekçesinin Yargıtay tarafından reddi.
Özet: Yargıtay tarafından yapılan değerlendirmede, hırsızlık suçundan verilen bölge adliye mahkemesi kararının sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın yasal temyiz süresi içerisinde sunduğu dilekçenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun aradığı anlamda herhangi bir temyiz sebebi içermediği tespit edilerek, yapılan temyiz başvurusunun esastan incelenmeksizin usulden reddine ve dosyanın ilgili mahkemesine iadesine oy birliğiyle hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: RetAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 04.12.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, ████████ Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 30.12.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 02.01.2026 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.