Yargıtay 2. Ceza Dairesi, konut dokunulmazlığı ihlali suçundan mahkumiyet kararlarında temyizden vazgeçme nedeniyle iade ve temyiz reddiyle onama kararı vermiştir.
Özet: Yüksek mahkeme, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet alan sanıklardan birinin, cezaevinden gönderdiği dilekçelerle temyiz talebinden vazgeçmesi üzerine dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verirken; diğer sanık hakkında bozma üzerine kurulan mahkumiyet hükmünü, yargılama sürecindeki delillerin, gerekçenin ve hakimin takdirinin yerinde olduğunu değerlendirerek temyiz nedenlerini reddedip onamıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E. ████████ K.SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2025 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Sanığın kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettikten sonra, sanığın bulunduğu cezaevinden gönderdiği 12.12.20 25... .12.2025 tarihli dilekeleri ile cezanın onanmasını istediğini belirterek temyizden vazgeçme iradesini açıkladığı nazara alınarak feragat nedeniyle temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğname'ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.