Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçlarından istinaf ret kararının temyizini usuli nedenlerle reddine dair içtihadı.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından verilen bölge adliye mahkemesi kararının temyizi üzerine, Yargıtay, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın yasa gereği temyiz incelemesi dışında kaldığını, hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin ise tebliğ edilmiş karara karşı süresinde yapılmasına rağmen kanun yoluna başvuruya ilişkin hiçbir gerekçe sunmadığını tespit ederek sanığın her iki suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerini usul yönünden reddetmiştir.
2. Ceza Dairesi         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, ret
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 19.06.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I.İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, ████████ Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 03.07.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 16.07.2026 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!