Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarında tekerrür esasının yanlış tespitini düzelterek, hükmü kanuna uygun hale getirip onamıştır.
Özet: Yargıtay, bir sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen kararları incelerken, konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin temyiz istemini kanunen temyiz edilemez olması nedeniyle reddetmiş; ancak hırsızlık suçuna yönelik temyiz incelemesinde, alt derece mahkemesinin tekerrür hükümlerini hatalı uyguladığını tespit ederek, suç tarihinden sonra kesinleşen bir ilamı tekerrüre esas almayıp, suç tarihinden önce kesinleşmiş başka bir ilamın birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiğini belirterek hükmü bu yönden bozmuş, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hatayı kanun kapsamında düzelterek sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle bölge adliye mahkemesi kararını düzeltilerek onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, atılı suçu işlemediğine, ... Kriminalde yapılan incelemede, kamera kayıtlarındaki kişinin kendisi olmadığının görüldüğüne, haksız yere ceza verildiğine ilişkin olduğu; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın savunmasında suçu işlemediğini savunduğuna, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve ikinci kez mükerrirliğe esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı ilâmının, temyize konu suç tarihinden sonra 27.05.2019 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, anılan ilâmın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesine göre tekerrüre esas teşkil etmediği, ancak sanığın adlî sicil kaydında bulunan marka hakkına tecavüz suçundan verilen 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezasını cezasını içeren ve 02.12.2016 tarihinde kesinleşen ... 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 06.09.2016 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas mahiyette olduğu nazara alınarak, anılan ilâmın birinci kez mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "... 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 06.09.2016 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı ilâmında marka hakkına tecavüz suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca .... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.