Tütün ve alkol düzenleme kanununa muhalefet suçundan temyiz süresini kaçıran sanığın başvurusunun reddi kararındaki kanun maddesi yanlışlığının Yargıtayca düzeltilerek onanması.
Özet: Sanığın 4733 sayılı kanuna muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz talebinin bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra yapıldığı anlaşıldığından, yerel mahkemece süreden reddedilen temyiz istemine ilişkin ilk kararın hukuka uygun olduğu, ancak bu kararda temyiz talebinin reddi için hatalı kanun maddesi belirtildiği görülmüştür; Yargıtay, yerel mahkemenin temyiz talebinin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle verilen ret kararındaki hatalı kanun maddesini düzelterek, hükmün kanun maddesi düzeltilmiş haliyle oy birliğiyle onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K. SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefetHÜKÜMLER : Asıl karar:Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onamaSanığın 07.05.2024 tarihli asıl karara yönelik temyiz isteminin Mahkemece 25.11.2024 tarihli ek karar ile süreden reddedildiği, sanığın 25.11.2024 tarihli ek karara yönelik olarak 16.04.2025 havale tarihli dilekçe ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315/2. maddesi gereğince temyiz isteminde bulunduğu ve anılan temyiz isteminin Yargıtayca incelenmesi gerektiği halde, sanığın 25.11.2024 tarihli ek karara yönelik 16.04.2025 havale tarihli temyiz dilekçesine istinaden Mahkemece verilen temyiz isteminin süreden reddine dair 18.07.2025 tarihli ikinci ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, sanığın 25.11.2024 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesi neticesinde gereği düşünüldü; Sanığa yokluğunda verilip 23.04.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.11.2024 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin yerel Mahkemenin 25.11.2024 tarihli ek kararına yönelik sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 315/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 296. maddesi gereğince reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.Açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden ''CMK 296. maddesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme ''5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 315/1. maddesi'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.