7. Ceza Dairesi, kaçakçılık suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanık müdafiinin temyizi üzerine tekerrür ve denetimli serbestlik düzenlemelerindeki hukuka aykırılıkları düzelterek onadı.
Özet: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde, katılan idarenin suçta kullanılan nakil aracına yönelik temyiz istemi önceki onama kararı nedeniyle incelenmeksizin reddedilirken, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun bulunması gerekçesiyle reddedilmiş, ancak hapis ve adli para cezasına birlikte hükmedildiği durumda tekerrür hükümlerinin yalnızca hapis cezasına uygulanması gerektiği ile denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yasal düzenlemenin hatalı yorumlanması hukuka aykırı bulunarak, bu eksiklikler yeniden yargılama gerektirmeksizin Yargıtay tarafından düzeltilmek suretiyle hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetHÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî incelenmeksizin iade, kısmî onamaSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:I- Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi YönündenKatılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin münhasıran suçta kullanılan nakil aracına yönelik olduğu gözetilerek; suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin kararın, Dairemizin 12.02.2025 tarihli ilâmıyla onanması suretiyle kesinleştiği ve Mahkemece nakil aracı yönünden temyize konu yeni bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin nakil aracına yönelik temyiz isteğinin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,II- Sanık Müdafiin Temyiz İstemi YönündenYargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Sanık hakkında hem hapis, hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı hâlde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi gereğince "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkrasında yer alan "cezanın" ifadesinin çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ifadesinin eklenmesi ve aynı fıkrada yer alan "5275 sayılı yasanın 108/3 maddesi gereğince sanığın koşullu salıverilmemesine" ifadesinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi gereği cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.