Danıştay Üçüncü Daire, tasfiye halindeki şirketin 2018-2020 dönemi resen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı KDV tarhiyatına karşı düzeltme talebinin reddi işlemine yönelik istinaf red kararını onadı.
Özet: Davacı şirketin 2018-2020 yılları için resen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması talebiyle yaptığı düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açtığı dava, ilk derece mahkemesince tarhiyata karşı süresinde dava açılmadığı ve vergi hatası bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiş, bu karara yapılan istinaf başvurusu da bölge idare mahkemesince hukuka uygun bulunarak reddedilmiştir; Danıştay ise, temyiz edilen bölge idare mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğunu belirterek, davacının ileri sürdüğü temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle onanmasına karar vermiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİREEsas No : █████████Karar No : █████████ TEMYİZ EDEN (DAVACI) : Tasfiye Halinde ... Motorlu Araçlar Lastik Ticareti Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Başkanlığı/...VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacının, 2018 ila 2020 yıllarının muhtelif dönemleri için adına re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması talebiyle yaptığı düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından ileri sürülen iddiaların ancak ilgili tarhiyata karşı süresi içerisinde açılacak bir davada incelenebileceği, tarhiyata ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 117. ve 118. maddelerinde sayılan hatalardan hiçbirisi uyuşmazlık konusu olayda mevcut olmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Aynı konuda benzer iddialar nedeniyle yapılan tarhiyatların yargı kararlarıyla kaldırıldığı, varsayım ve kıyas yoluyla cezalı verginin salındığı, inceleme yapılmaksızın vergi hatası olmadığından söz edilemeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç ile ilk derece aşamasında davacının adli yardım istemi kabul edildiğinden, temyiz aşamasında alınmayan ...-TL temyiz başvuru harcının alınmasına,4. Temyiz aşamasında tahsil edilmeyen posta giderinin davacıdan tahsili için Mahkemesince müzekkere yazılmasına, 5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.