yargıtay 4. ceza dairesinin 2024/2444 e., 2026/6037 k. sayılı içtihadında; sanık hakkındaki hakaret hükmünün onanması ve tehdit suçundan temyiz talebinin reddi.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2024/2444 E., 2026/6037 K. sayılı içtihadında; sanık hakkındaki hakaret hükmünün onanması ve tehdit suçundan temyiz talebinin reddi.

Özet: Temyiz mahkemesi, sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarını inceleyerek, tehdit suçuna ilişkin hükmün kesin nitelikte olması sebebiyle bu yöndeki temyiz talebini oybirliğiyle reddetmiş; hakaret suçundan verilen hükmün ise, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin takdir ve gerekçelerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, eylemin hukuka uygun olarak sabit görüldüğü, kanuni unsurlarının oluştuğu ve ileri sürülen temyiz sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle oybirliğiyle esastan reddederek onanmasına karar vermiştir.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : ████████ E., █████████ K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;

Tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,

Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Savunma, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "02.09.2021" yerine "2021" olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu,

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,31.03.2026 tarihinde karar verildi.